บทที่ 18 อย่าให้ข้าต้องร้าย

บทที่ 18 อย่าให้ข้าต้องร้าย

ทันทีที่ได้ยินว่าองค์ชายรองมาเยือนที่จวน เหอชิงลี่ยิ้มกว้างขึ้นมา นางคิดว่าหลานหมิงฮ่าวย่อมต้องมาเพราะคิดถึงนางเป็นแน่

“ถวายพระพรเพคะองค์ชายรอง”

ฮูหยินรองและเหอชิงลี่ต่างก็ย่อตัวทำความเคารพรวมถึงบ่าวและสาวใช้ที่อยู่ในบริเวณนี้

“ไม่ต้องมากพิธี วันนี้เปิ่นหวางไม่ได้มาด้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ